در مقاله قبلی قیر و قطران قیر مورد بررسی قرار گرفت و بندی های قیر را بیان کردیم و همچنین قیر های محلول را تعریف نمودیم. در این مقاله قرار است انواع قیر های محلول را بیان کنیم.

قرار شد که در این مقاله انواع قیر های محلول را بیان کنیم و تعاریف مربوط به آنها را خدمت دوستان عزیز عرض نمایم.

انواع قیرهای محلول

انواع قیر های محلول به چهار گروه تقسیم می شوند که شرح آنها در زیر آمده است.

  1. قیرهای زودگیر یا RC
  2. قیرهای کندگیر یا MC
  3. قیرهای دیرگیر یا SC
  4. قیر امولسیون

قیرهای زودگیر: اگر برای حل کردن قیر های خالص و تهیه قیر محلول از حلال های سبک نظیر بنزین استفاده شود حاصل زودگیر است, زیرا حلال موجود در این قیر ها در مدت نسبتاً کمی پس از مصرف قیر تصعید می‌شود و قیر اصلی بر جای می‌ماند.

این قیر ها برحسب کندروانی سینماتیک با واحد سانتی استوکس در ۴ نوع دسته بندی می شوند.

RC-70

RC-250

RC-800

RC-3000

اعداد پسوند قیرها معرف حداقل به کندروانی قیر در ۶۰ درجه سانتیگراد است.

انواع قیر های محلول - قیمت آسفالت - قینت ایزوگام

قیرهای کندگیر:

این قیرها از حل کردن قیر خالص در موادی مانند نفت سفید و یا حلال های مشابه تهیه می‌شوند که سرعت تصعید این حلال ها نسبت به حلال بنزین در قیرهای زودگیر کند تر و طولانی تر است.

قیرهای کندیر ۵ نوع درجه بندی شده است که حداقل کندروانی آنها در ۶۰ درجه سانتیگراد برای رقیق ترین نوع آن یا MC-30 معادل ۳۰ سانتی استوکس و برای غلیظ ترین یا MC-3000 مساوی ۳۰۰۰ سانتکس استوکس است.

قیرهای دیرگیر:

قیرهای دیرگیر را با حل کردن قیر های خالص در روغن ها ، حلال های دیگر نفتی، مانند گازوئیل یا نفت سیاه، می توان مانند قیرهای خالص مستقیماً از تقطیر نفت خام تهیه کرد.

برای گیرش کامل قیرهای دیرگیر بعد از مصرف مدت زمان زیادی لازم است.

در واقع این غیر ها در شرایط آب و هوای عادی نمی گیرند، بلکه تغییر شکل مولکولی آنها نسبتا تدریجی و طولانی است.

قیرهای دیر در چهار نوع درجه بندی شده‌اند که حداقل به کندروانی آنها در ۶۰ درجه سانتیگراد برای رقیق تر این و آن یا نوع SC-30 معادل ۳۰ سانتی استوکس و برای غلیظ ترین آن یا و SC-30 معادل سه هزار سانت استوکس است.

قیر امولسیون:

این غیر متشکل است از دو مایع قیر و آب که در یکدیگر حل نمی شوند و ذرات بسیار ریز قیر، به کمک امولسیون ساز،  به حالت شناور در آب باقی است.

امولسیون قیر در دو نوع آنیونیک و کاتیونیک وجود دارد که هر یک به زیرگروه های سریع شکن، زودشکن، کند شدن و دیر شکن و هر یک از این گروه ها نیز به گروه های فرعی دیگری تقسیم می شوند که تعداد آنها به ۲۰ نوع قیر امولسیون می‌رسد.

مقدار قیر امولسیون های غیر از ۵۵ تا ۶۵ درصد مقدار آب از ۳۵ تا ۴۵ درصد و امولسیونساز ها حداکثر نیم درصد وزنی را تشکیل می دهند.

افزودنی های قیر

افزودنی های قیر، طیف وسیعی از مواد معدنی، آلی و طبیعی را در بر می‌گیرد، برای اصلاح برخی از خواص قیر و در نتیجه مخلوط‌های آسفالتی است که در موارد زیر به کار می رود:

  • جلوگیری از عریان شدن سنگدانه مخلوط‌ های آسفالتی.
  • جلوگیری از ترک های حرارتی و انقباضی در رویه های آسفالتی.
  • کاهش پدیده های تغییر شکل و قیر زدگی رویه های آسفالتی.
  • جلوگیری از رو آمدن ترک های آسفالتی.
  • کاهش میزان سخت شدن و کهنه شدن قیر.
  • افزایش تاب خستگی آسفالت.

قیرهای اصلاح شده، بر حسب نوع افزودنی آنها به شش گروه تقسیم می‌شوند که برای هر یک مشخصات فنی معینی در نظر گرفته شده است.

 این مشخصات، فیلم های اصلاح شده ای است که حاصل اختلاط فقط قیرهای خالص با پلیمر، کوپلیمر، مواد شیمیایی تثبیت کننده و پودر لاستیک های بازیافتی است.

به طور کلی، افزودنی های مصرفی، باید با قیر های خالص انتخاب شده در هر پروژه سازگاری داشته و قیر اصلاح شده نیز باید قبلاً به صورت مخلوطی همگن و یکنواخت تهیه شود.

مشخصات ۶ گروه قیر های اصلاح شده که هر یک با افزودنی های معینی تهیه می شوند در مقالات بعدی مورد توجه دوستان قرار خواهد گرفت.

چکیده و نتیجه

در این مقاله قیر های زود گیر، کندگیر، دیرگیر، امولسیون و افزودنی های قیر را مورد بررسی قرار دادیم و دسته بندی های مختلف آنها را نیز بیان نمودیم در مقاله بعدی افزودنی های مختلف قیر را بیان خواهیم کرد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
You need to agree with the terms to proceed

فهرست